Door verschillende redenen ben ik een gedeelte van mijn leven opgevangen in een medisch kindertehuis. Op jonge leeftijd had ik al een hoog gevoeligheid ontwikkelt,waar men niet van wist waar deze vandaan kwam. De psychiaters en psychologen tasten hierbij continu in het duister.

In 1989 kreeg ik een motorongeluk, waarbij ik een hele bijzondere boodschap door kreeg. Toen ik in 1992 weer een ongeluk kreeg, werd ik mij bewust, dat ik mij er niet meer tegen kon verzetten en boodschappen door moest geven aan andere mensen.

Maar omdat mijn spirituele ontwikkeling in sneltreinvaart liep, werd ik ernstig ziek. De doktoren, artsen, chirurgen en psychiaters tasten wederom in het duister.

Binnen een korte tijd werd ik mij bewust dat ik helderhorend, heldervoelend en helderziend was en moest ik mij een weg banen om deze gevoelens te uiten.

Al snel kwamen mensen langs voor hulp en gaf ik hun advies in hun ontwikkeling en antwoorden op de vragen die zij hadden.

Inmiddels heb ik zeer goed om leren gaan met mijn gave en ben ik er zeer dankbaar voor dat ik al snel heldere en zuivere boodschappen door mag geven aan mensen.